You are here: Home page
  • 1. Wszyscy, którzy wiernie służyć mi będą, odmawiając różaniec święty, otrzymają pewną szczególną łaskę.
  • 2. Obiecuję moją specjalną obronę i największe łaski wszystkim tym, którzy będą odmawiać różaniec.
  • 3. Różaniec będzie potężną bronią przeciwko piekłu; zniszczy występek i rozgromi herezję.
  • 4. Cnoty i święte czyny zakwitną – najobfitsze zmiłowanie dla dusz uzyska od Boga; serca ludzkie odwróci od próżnej miłości świata, a pociągnie do miłości Boga i podniesie je do pragnienia rzeczy wiecznych. O! Ileż dusz uświęci tą modlitwą.
  • 5. Dusza, która poleca mi się przez różaniec – nie zginie.
  • 6. Ktokolwiek odmawiać będzie pobożnie różaniec święty, rozważając równocześnie tajemnice święte, nie dozna nieszczęść, nie doświadczy gniewu Bożego, nie umrze nagłą śmiercią; nawróci się, jeśli jest grzesznikiem, jeśli zaś sprawiedliwym – wytrwa w łasce i osiągnie życie wieczne.
  • 7. Prawdziwi czciciele mego różańca nie umrą bez sakramentów świętych.
  • 8. Ci, którzy będą odmawiali różaniec, znajdą podczas swego życia i w chwili śmierci światło Boże oraz pełnię Bożej łaski i będą mieli udział w zasługach błogosławionych.
  • 9. Codziennie uwalniam z czyśćca dusze, które mnie czciły modlitwą różańcową.
  • 10. Wierne dzieci różańca zasłużą na wysoki stopień chwały w niebie.
  • 11. O cokolwiek przez różaniec prosić będziesz – otrzymasz.
  • 12. Rozszerzającym mój różaniec przybędę z pomocą w każdej potrzebie.
  • 13. Otrzymałam od mojego Boskiego Syna obietnicę, że wszyscy obrońcy różańca będą mieli za wstawienników cały dwór niebieski w czasie ich życia i w godzinę śmierci.
  • 14. Odmawiający mój różaniec są moimi dziećmi, a braćmi Jezusa Chrystusa, Syna mojego Jednorodzonego.
  • 15. Nabożeństwo do mego różańca jest wielkim znakiem przeznaczenia dla nieba.

Louis-Marie Grignion de Montfort (1673-1716)

„Od kiedy moc diabła została zmiażdżona przez pokorę i mękę Jezusa Chrystusa – mówi kardynał Hugues – dusza uzbrojona rozważaniem tajemnic życia naszego Pana stała się praktycznie nie do pokonania, a jeżeli szatan stara się dokuczyć takiej duszy, to z pewnością zostanie sromotnie pokonany. Induite vos armatarum Dei, «obleczcie się w zbroję Bożą, abyście się mogli ostać wobec zasadzek diabelskich» (Ef 6,11)”. Uzbrój się zatem w broń Boga, Różaniec Święty, a zmiażdżysz głowę diabła i nie ulegniesz żadnym jego pokusom„.

Johannes Maria Vianney (1786-1859)

„Jedno tylko Zdrowaś Maryjo dobrze powiedziane wstrząsa całym piekłem”

Jan Bosco (1815-1888)

„Za pomocą Różańca św. zwyciężone zostały herezje, naprawione obyczaje, oddalone zarazy, zakończone wojny, odzyskane oraz zachowane cnoty czystości, a ponadto obronione dusze przed wszelkim zasadzkom szatana. Różaniec jest przedłużeniem Zdrowaś Maryjo, którym można uderzyć, zwyciężyć i zniszczyć wszystkie piekielne moce”

Niezliczone są łaski z nieba, które otrzymano wskutek tej modlitwy. Za pomocą Różańca św. zwyciężone zostały herezje, naprawione obyczaje, oddalone zarazy, zakończone wojny, odzyskane oraz zachowane cnoty czystości, a ponadto obronione dusze przed wszelkim zasadzkom szatana.

Różaniec jest przedłużeniem Zdrowaś Maryjo, którym można uderzyć, zwyciężyć i zniszczyć wszystkie piekielne moce

Pater Pio (1887-1968)

„Podajcie mi moją broń – mówił Ojciec Pio, gdy czuł, że traci siły w walce ze złem. – Tym się zwycięża szatana – wyjaśniał, biorąc do ręki różaniec”.

Kochajcie Maryję i starajcie się, by Ją kochano. Odmawiajcie zawsze Jej różaniec i czyńcie dobro. Dzięki tej modlitwie szatan spudłuje swe ataki i będzie pokonany, i to zawsze. Jest to modlitwa do Tej, która odnosi triumf nad wszystkim i nad wszystkimi.

"Ledwie sie obudzisz, nie pozostawiaj ani sekundy szatanowi, zaczynaj odmawiać Różaniec - nawet wtedy, gdy pracujesz: myjesz naczynia czy cokolwiek innego robisz - bo wtedy nie dajesz miejsca szatanowi, żeby pracował w twoich myślach. A poza tym kroczysz w wolności i zawsze jesteś spokojny."

Odpustów

  • Jedynym dysponentem odpustów w Kościele jest papież. Tylko on może określać warunki jego uzyskania, lub delegować swą władzę w tej materii innym. Delegacja ta nie może być przekazywana dalej, chyba, że ze zgodą papieża.
  • Każdy wierny może zyskiwać odpusty czy to cząstkowe, czy zupełne albo dla siebie, albo ofiarowywać za zmarłych na sposób wstawiennictwa[1]. Nie można uzyskać odpustu dla innego żyjącego. Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia (wyjątek stanowi chwila śmierci, w której to można uzyskać odpust zupełny, chociażby tego dnia wierny uzyskał już wcześniej inny), natomiast odpust cząstkowy można uzyskać kilka razy dziennie.

Warunkami koniecznymi i wspólnymi dla wszystkich odpustów są:

  • bycie ochrzczonym, nieekskomunikowanym oraz w stanie łaski uświęcającej
  • posiadanie przynajmniej ogólnej intencji zyskania odpustu oraz wypełnienie w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia danego odpustu

Do uzyskania odpustu zupełnego wymaga się:

  • wykluczenie wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego
  • wykonanie czynności związanej z odpustem
  • odbycie spowiedzi sakramentalnej
  • przyjęcie Komunii eucharystycznej
  • modlitwa w intencjach Ojca Świętego (np. Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo)

Po jednej spowiedzi można uzyskać kilka odpustów zupełnych, natomiast po jednej komunii i jednej modlitwie zyskuje się tylko jeden odpust zupełny.

Trzy ostatnie warunki (spowiedź, komunia, modlitwa) można wypełnić na wiele dni przed lub po wykonaniu przepisanej czynności. Wypada jednak by Komunia św. i modlitwa w intencjach papieża miały miejsce w tym dniu, w którym wykonuje się wspomnianą czynność związana z odpustem.

W przypadku odpustu cząstkowego wymagane jest jedynie wykonanie czynności i przynajmniej skrucha serca.

Czynności związane z odpustem mogą być różnorakie. Mogą to być określone modlitwy, określone dobre uczynki lub określone praktyki religijne. Czynności te mogą być ponadto związane z określonym miejscem lub z określonym czasem. Przykładowe czynności obdarzone odpustem zupełnym:

  • pobożne przyjęcie błogosławieństwa papieskiego Urbi et Orbi; odpust uzyskać można również wtedy, gdy ze słusznej przyczyny fizycznie nie uczestniczy się w świętych obrzędach, jednak z pobożnym nastawieniem serca śledzi się je przez bezpośrednią transmisję medialną
  • przyjęcie Pierwszej Komunii Świętej lub pobożny udział w tej ceremonii
  • pobożne nawiedzenie cmentarza w dniach od 1 do 8 listopada połączone z modlitwą za zmarłych – odpust ten może być ofiarowany tylko za dusze w czyśćcu cierpiące
  • nawiedzenie i pobożne odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę
  • jednej z czterech rzymskich bazylik papieskich
  • kościoła w uroczystość tytułu
  • kościoła lub ołtarza w samym dniu dedykacji (uroczystego poświęcenia)

Przykładowe czynnosci obdarzone odpustem cząstkowym:

  • nauczanie bądź uczenie się prawd wiary katolickiej
  • nawiedzenie Najświętszego Sakramentu w celu adoracji
  • pobożne odmówienie kantyku Magnificat
  • pobożne wezwanie swego Anioła Stróża, posługują się zatwierdzoną modlitwą (np. Aniele Boży)
  • odnowienie przyrzeczenia chrzcielnego, posługując się jakąkolwiek formułą
  • pobożne odwiedzenie starożytnego cmentarza chrześcijańskiego (katakumby)

Podstawowe zasady dotyczące uzyskiwania odpustów zawarte są w prawie kanonicznym. Nad właściwym sprawowaniem odpustów czuwa w Kościele trybunał Penitencjarii Apostolskiej, który publikuje również Enchiridion Indulgentiarum, będący swoistym katalogiem odpustów. Ostatnie, czwarte wydanie Enchiridionu ukazało się w lipcu 1999 i związane było z Wielkim Jubileuszem Roku 2000.

Dzisiaj Wyswietlen: 9 - Razem: 2450.